Przejdź do głównej treści

Darmowa dostawa od 189 zł

Wysyłka w 24godziny

Otwórz wyszukiwarkę
Szukaj
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść Szukaj
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły
Twój koszyk jest pusty

Pasteryzacja słoików: jak dobrać metodę do rodzaju przetworu?

Jak pasteryzować słoiki z dżemem, ogórkami, pomidorami czy warzywami? Sprawdź, jak dobrać metodę do rodzaju przetworu, kiedy wystarcza kąpiel wodna, kiedy potrzebny jest proces ciśnieniowy i dlaczego sama pojemność słoika nie wyznacza czasu pasteryzacji.

Pasteryzacja słoików: jak dobrać metodę do rodzaju przetworu?

Pasteryzacja słoików często sprowadzana jest do prostego pytania: ile minut gotować słoiki?

To jednak niewłaściwy punkt wyjścia.

Inaczej utrwala się dżem truskawkowy, inaczej ogórki w kwaśnej zalewie, inaczej pomidory, a jeszcze inaczej warzywa o niskiej kwasowości. Znaczenie ma nie tylko zawartość słoika, ale również receptura, wielkość opakowania, sposób napełnienia, zastosowane zamknięcie oraz metoda obróbki cieplnej.

Najważniejsza zasada brzmi:

metodę pasteryzacji dobieramy przede wszystkim do rodzaju przetworu i jego kwasowości, a nie wyłącznie do pojemności słoika.

Dlatego słoik 350 ml nie ma jednego uniwersalnego czasu pasteryzacji, podobnie jak słoik 540 czy 900 ml.

Jeżeli przygotowujesz zapasy na sezon i dopiero kompletujesz szkło, zacznij od kategorii słoiki do przetworów, a następnie dobierz pojemność do konkretnego produktu i porcji, którą chcesz przechowywać.

W tym poradniku wyjaśniamy, jak podejść do pasteryzacji dżemów, konfitur, owoców, pomidorów, ogórków, kiszonek, sosów i warzyw oraz dlaczego w niektórych przypadkach zwykła kąpiel wodna nie jest wystarczającą metodą utrwalania.

Pasteryzacja słoików – najpierw ustal, co znajduje się w środku

Największym błędem jest wybieranie metody na podstawie samego rozmiaru słoika.

Informacja:

„mam słoik 540 ml”

nie mówi jeszcze, jak należy utrwalić jego zawartość.

W tym samym słoiku teoretycznie mogą znaleźć się:

  • dżem,

  • konfitura,

  • przecier owocowy,

  • ogórki w zalewie octowej,

  • sos pomidorowy,

  • kiszona kapusta,

  • warzywa,

  • grzyby,

  • sos warzywny.

A produkty te mogą wymagać zupełnie różnych metod.

Przy doborze procesu najpierw pytaj więc:

  1. co znajduje się w słoiku?

  2. czy produkt jest kwaśny, prawidłowo zakwaszony czy niskokwasowy?

  3. z jakiej sprawdzonej receptury korzystam?

  4. dla jakiej wielkości słoika opracowano instrukcję?

  5. jaki system zamknięcia stosuję?

Dopiero później interesuj się czasem i temperaturą.

Najważniejszy podział: przetwory kwaśne i niskokwasowe

To klucz do zrozumienia całego procesu.

W zaleceniach dotyczących domowego utrwalania żywności istotną granicą jest pH 4,6.

Produkty o pH 4,6 lub niższym należą do grupy produktów kwaśnych. Należą do niej między innymi liczne przetwory owocowe, dżemy, galaretki oraz odpowiednio przygotowane produkty marynowane.

Produkty o pH powyżej 4,6 są produktami niskokwasowymi.

Do tej grupy należą przede wszystkim:

  • większość świeżych warzyw,

  • mięso,

  • drób,

  • ryby,

  • część mieszanek warzywnych,

  • niektóre sosy.

Właśnie dlatego nie można stworzyć jednej instrukcji „pasteryzacji każdego słoika”.

Dlaczego kwasowość ma tak duże znaczenie?

W środowisku odpowiednio kwaśnym rozwój szczególnie niebezpiecznych mikroorganizmów jest ograniczony, dlatego produkty kwaśne mogą być bezpiecznie utrwalane metodami wykorzystującymi temperaturę wrzącej wody, jeżeli stosuje się sprawdzoną recepturę i właściwy proces.

W produktach niskokwasowych sytuacja wygląda inaczej.

Zwykła kąpiel we wrzącej wodzie nie zapewnia warunków wymaganych do bezpiecznego utrwalania takich produktów przeznaczonych do przechowywania w temperaturze pokojowej.

W takiej sytuacji stosuje się odpowiedni proces ciśnieniowy według sprawdzonej procedury.

Dlatego:

dżem i fasolka nie powinny być traktowane tak samo tylko dlatego, że znajdują się w identycznych słoikach.

Jaka metoda do jakiego przetworu? Szybka orientacja

Rodzaj produktuTypowy kierunek postępowania
Dżemy i konfitury owocowekąpiel wodna według sprawdzonej receptury
Owocekąpiel wodna według receptury
Ogórki konserwowe / marynatykąpiel wodna, jeśli receptura zapewnia odpowiednią kwasowość
Pomidoryszczególna uwaga – wymagane zakwaszenie zgodnie z recepturą
Kiszonki po zakończonej fermentacjimetoda zależna od konkretnej receptury
Warzywa niskokwasoweproces ciśnieniowy
Mięso i rybyproces ciśnieniowy
Sosy zawierające dużo warzyw lub mięsoproces dobrany do konkretnej sprawdzonej receptury

Ta tabela ma pomóc określić rodzaj metody, a nie zastępować instrukcję dla konkretnego produktu.

Pasteryzacja dżemów i konfitur

Dżemy, konfitury, galaretki i wiele innych przetworów owocowych należą do produktów kwaśnych.

Dlatego przy sprawdzonych recepturach stosuje się dla nich obróbkę w kąpieli wodnej.

Nie oznacza to jednak, że wystarczy:

  1. ugotować dżem,

  2. nalać go do przypadkowego słoika,

  3. zakręcić,

  4. odwrócić do góry dnem.

Samo gorące napełnienie i wytworzenie podciśnienia nie jest tym samym co prawidłowo przeprowadzona obróbka cieplna.

Stosuj czas przewidziany dla konkretnej receptury oraz wielkości opakowania.

Do dżemów szczególnie praktyczny jest mniejszy format, ponieważ po otwarciu łatwiej wykorzystać zawartość w rozsądnym czasie.

Dobrym przykładem jest słoik szklany 350 ml Fi 82.

Ma pojemność 350 ml, zamknięcie TO82 i szeroki otwór ułatwiający nakładanie gęstych przetworów.

Nie oznacza to jednak, że „350 ml = konkretny czas pasteryzacji”.

Czas zawsze wynika z procedury dla konkretnego przetworu.

Czy słoik trzeba wcześniej sterylizować?

Mycie i sterylizacja to dwa różne pojęcia.

Każdy słoik przed wykorzystaniem powinien być dokładnie umyty i sprawdzony.

Wyłącz z użycia sztuki mające:

  • pęknięcia,

  • wyszczerbienia,

  • uszkodzenia rantu,

  • inne widoczne uszkodzenia szkła.

To, czy wymagane jest dodatkowe wcześniejsze sterylizowanie pustego słoika, zależy od całej procedury.

W sprawdzonych procedurach dla klasycznych systemów wekowania wstępna sterylizacja jest potrzebna między innymi wtedy, gdy późniejsza obróbka jest bardzo krótka. Jeżeli właściwy proces trwa wystarczająco długo, osobna sterylizacja pustego opakowania może nie być konieczna.

Nie przenoś jednak automatycznie instrukcji opracowanej dla jednego systemu słoików i pokrywek na zupełnie inny system zamknięcia.

Słoik 350 ml – do jakich przetworów warto go rozważyć?

Format 350 ml szczególnie dobrze pasuje do produktów używanych w mniejszych porcjach.

Możesz rozważyć go między innymi do:

  • dżemów,

  • konfitur,

  • powideł,

  • sosów,

  • przecierów owocowych,

  • niewielkich porcji marynat.

Mniejsza pojemność nie oznacza automatycznie łatwiejszej czy bezpieczniejszej pasteryzacji.

Jej główną zaletą jest porcjowanie produktu.

Jeśli przygotowujesz kilka różnych smaków dżemu, zamiast napełniać kilka bardzo dużych słoików możesz podzielić partię na więcej mniejszych opakowań.

Więcej o wyborze pojemności przeczytasz w poradniku jakie słoiki na dżem i konfitury wybrać.

Pasteryzacja owoców i kompotów

Większość owoców jest naturalnie kwaśna, dlatego sprawdzone receptury na ich domowe wekowanie zwykle wykorzystują kąpiel wodną.

Tutaj również nie należy dobierać czasu „na oko”.

Znaczenie ma między innymi:

  • rodzaj owocu,

  • sposób przygotowania,

  • czy produkt jest napełniany na gorąco czy na surowo,

  • wielkość słoika,

  • ilość płynu,

  • wysokość nad poziomem morza.

Przy kompotach i większych porcjach owoców praktyczniejsze mogą być większe słoiki, ale receptura musi przewidywać zastosowaną wielkość opakowania.

Nie zakładaj, że skoro 350 ml można przetwarzać według określonej instrukcji, ten sam czas można automatycznie zastosować do 900 ml.

Słoik 540 ml – uniwersalny format do wielu przetworów

Jeżeli potrzebujesz pojemności pośredniej, dobrym punktem odniesienia jest słoik szklany 540 ml Fi 82.

Ma około 116 mm wysokości, wykorzystuje standard zamknięcia TO82 i jest dostępny w wariantach z zakrętką lub bez.

Pojemność 540 ml może być praktyczna do:

  • większych porcji dżemów,

  • sosów,

  • warzyw marynowanych,

  • części kiszonek,

  • przecierów,

  • innych domowych zapasów.

Największą zaletą jest uniwersalna wielkość porcji.

Nie jest tak mały jak 350 ml, ale nie wymusza otwierania prawie litrowego opakowania.

Pasteryzacja ogórków konserwowych i warzyw marynowanych

Tutaj bardzo ważny jest skład zalewy.

Warzywa same w sobie często są niskokwasowe.

Bezpieczne przygotowanie marynaty wynika więc z zastosowania sprawdzonej receptury zapewniającej odpowiednią ilość składnika zakwaszającego – np. octu o określonej kwasowości.

Nie zmniejszaj dowolnie ilości octu tylko dlatego, że nie odpowiada Ci kwaśny smak.

Nie zwiększaj również dowolnie ilości warzyw w stosunku do zalewy.

Zmiana proporcji może zmienić warunki, dla których przygotowano daną procedurę.

Przy całych ogórkach przydatny jest większy słoik, ponieważ znaczenie ma nie tylko objętość, ale także wysokość warzyw.

Jeżeli planujesz konserwowe ogórki, zobacz poradnik jak dobrać słoiki na ogórki konserwowe.

Słoik 900 ml – gdy potrzebujesz miejsca na większe warzywa

Do większych przetworów warzywnych możesz rozważyć słoik szklany 900 ml Fi 82.

Model ma około:

  • 900 ml pojemności,

  • 165 mm wysokości,

  • 98 mm szerokości,

  • około 70 mm wlewu,

  • zamknięcie TO82.

Taka forma jest szczególnie praktyczna przy całych ogórkach i innych większych warzywach.

Szeroki otwór ułatwia układanie zawartości, a większa wysokość daje więcej miejsca na dłuższe kawałki.

Ponownie jednak:

900 ml to informacja o opakowaniu, a nie instrukcja pasteryzacji.

Jeżeli sprawdzona receptura została opracowana dla innego rozmiaru słoika, nie zwiększaj pojemności bez upewnienia się, że procedura na to pozwala.

Pasteryzacja pomidorów – tutaj trzeba zachować szczególną ostrożność

Pomidory bywają traktowane jako automatycznie „kwaśne”, ale nie jest to wystarczająco bezpieczne założenie.

Ich pH może znajdować się powyżej wartości pozwalającej potraktować je bezwarunkowo jako produkt kwaśny.

Dlatego sprawdzone procedury domowego wekowania pomidorów wymagają ich zakwaszenia przed utrwalaniem.

Może być do tego stosowany np. kwas cytrynowy lub butelkowany sok cytrynowy w ilości dokładnie określonej przez recepturę.

Nie ustalaj tej ilości samodzielnie „do smaku”.

W tym przypadku kwas nie jest jedynie dodatkiem smakowym – jest elementem całej procedury bezpieczeństwa.

Dotyczy to również wielu receptur, w których pomidory są poddawane obróbce ciśnieniowej: sam fakt użycia ciśnienia nie zawsze oznacza, że można pominąć zakwaszenie wymagane przez daną recepturę.

A co z domowym sosem pomidorowym?

Tutaj wszystko zależy od receptury.

Czysty sos pomidorowy przygotowany według sprawdzonej instrukcji to jedno.

Sos zawierający duże ilości:

  • cebuli,

  • papryki,

  • marchwi,

  • cukinii,

  • grzybów,

  • mięsa

jest zupełnie innym produktem.

Dodawanie niskokwasowych składników może zmienić charakter całej mieszanki.

Dlatego nie bierz procedury dla zwykłych pomidorów i nie stosuj jej automatycznie do własnego „sosu pomidorowego z warzywami”.

Znajdź instrukcję opracowaną dla receptury możliwie najbardziej zbliżonej do produktu, który rzeczywiście przygotowujesz.

Czy zwykła kąpiel wodna wystarczy do warzyw?

Nie do wszystkich.

Większość świeżych warzyw należy do produktów niskokwasowych.

Dotyczy to między innymi wielu przetworów przygotowanych z:

  • fasoli,

  • groszku,

  • kukurydzy,

  • marchwi,

  • buraków bez odpowiedniego zakwaszenia,

  • grzybów,

  • mieszanek warzywnych.

Jeżeli produkt nie został odpowiednio zakwaszony według sprawdzonej receptury, zwykła kąpiel we wrzącej wodzie nie jest właściwym zamiennikiem procesu ciśnieniowego.

To jedna z najważniejszych informacji w całym poradniku.

Dłuższe gotowanie w zwykłym garnku nie zmienia kąpieli wodnej w proces ciśnieniowy.

Dlaczego proces ciśnieniowy jest inny?

W otwartym naczyniu lub klasycznym garnku z wrzącą wodą temperatura jest ograniczona temperaturą wrzenia wody przy danym ciśnieniu atmosferycznym.

Odpowiednie urządzenie ciśnieniowe pozwala osiągnąć wyższą temperaturę.

Właśnie tego wymagają sprawdzone procedury dla żywności niskokwasowej przeznaczonej do przechowywania poza lodówką.

Nie należy zastępować urządzenia do wekowania ciśnieniowego zwykłym garnkiem tylko dlatego, że posiada szczelną pokrywkę.

Czy można pasteryzować słoiki w piekarniku?

Pasteryzacja napełnionych słoików w zwykłym piekarniku jest popularną metodą domową, ale nie jest rekomendowaną metodą wekowania w sprawdzonych wytycznych dotyczących bezpieczeństwa domowych konserw.

To samo dotyczy prób „pasteryzowania” napełnionych słoików:

  • w mikrofalówce,

  • w zmywarce,

  • poprzez samo gorące nalanie produktu.

Jeżeli zależy Ci na bezpiecznym przetworze przeznaczonym do dłuższego przechowywania, korzystaj z metody przewidzianej w sprawdzonej recepturze.

A co z pasteryzacją w niższej temperaturze?

Istnieje metoda pasteryzacji niektórych produktów marynowanych w wodzie utrzymywanej poniżej temperatury wrzenia.

Nie jest to jednak uniwersalna alternatywa dla klasycznej kąpieli wodnej.

Można ją stosować wyłącznie wtedy, gdy konkretna sprawdzona receptura wyraźnie przewiduje taką metodę.

To szczególnie ważne, ponieważ niewielka różnica temperatury może wpływać zarówno na jakość, jak i bezpieczeństwo produktu.

Nie należy więc przerabiać dowolnego przepisu:

„zamiast gotować, będę grzał trochę słabiej, ale dłużej”.

Kiszenie i pasteryzacja to nie to samo

Ogórki kiszone i ogórki konserwowe to dwa różne typy produktów.

W kiszeniu kwasowość powstaje w wyniku prawidłowo prowadzonej fermentacji.

W konserwowaniu kwaśne środowisko uzyskuje się głównie poprzez odpowiednio przygotowaną zalewę.

Jeżeli chcesz przechowywać gotowe, w pełni ukiszone warzywa dłużej, istnieją sprawdzone procedury dalszego wekowania.

Pamiętaj jednak, że obróbka cieplna zmienia charakter produktu i zatrzymuje aktywną fermentację.

Jeżeli chcesz dowiedzieć się przede wszystkim, jak dobrać opakowanie do fermentacji, przeczytaj poradnik jakie słoiki na ogórki kiszone wybrać.

Czy większy słoik wymaga dłuższej pasteryzacji?

Często wielkość opakowania wpływa na parametry procedury, ale nie można przeliczać tego proporcjonalnie.

Nie stosuj więc zasady:

„350 ml = 10 minut, więc 700 ml = 20 minut”.

Tak to nie działa.

Czas zależy od całej przebadanej procedury.

Większy słoik oznacza większą ilość produktu, przez którą ciepło musi zostać odpowiednio przeniesione, dlatego receptury podają konkretne obsługiwane rozmiary opakowań.

Jeżeli receptura określa maksymalny rozmiar słoika, nie należy samodzielnie zastępować go większym.

Jak wybrać między słoikiem 350, 540 i 900 ml?

Rozmiar wybieraj przede wszystkim pod kątem produktu i wielkości porcji po otwarciu.

PojemnośćPraktyczne zastosowanie
350 mldżemy, konfitury, mniejsze porcje sosów
540 mlśrednie porcje przetworów, sosy, marynaty
900 mlcałe warzywa, większe porcje, ogórki

Jeżeli jeszcze nie wiesz, który rozmiar będzie dla Ciebie najlepszy, przeczytaj pełne porównanie słoików 350, 540 i 900 ml.

Ważne: ta tabela dotyczy wygody pakowania i porcjowania, a nie bezpieczeństwa procesu.

Zakrętka jest częścią całego systemu

Wszystkie trzy omawiane słoiki Butelkoland wykorzystują standard TO82.

Nie oznacza to jednak, że każda zakrętka o podobnej średnicy będzie odpowiednia.

Sprawdź:

  • standard zamknięcia,

  • liczbę zaczepów,

  • stan zakrętki,

  • stan rantu słoika,

  • zalecenia dotyczące danego zamknięcia.

Jeżeli masz już słoiki i próbujesz dobrać do nich wieczka, przeczytaj poradnik jak dobrać rozmiar zakrętki do słoika.

Przy większym zakupie warto też wcześniej policzyć, czy potrzebujesz samych słoików czy kompletnych zestawów. Pomaga w tym poradnik słoiki z zakrętkami czy bez – jak porównać koszt zestawu.

Czy można ponownie użyć starej zakrętki?

Sam fakt, że zakrętka „jeszcze się zakręca”, nie oznacza automatycznie, że będzie odpowiednia do kolejnego procesu utrwalania.

Sprawdź:

  • stan uszczelnienia,

  • odkształcenia,

  • korozję,

  • wgniecenia,

  • zgodność z szyjką.

W przypadku procesu, w którym prawidłowe zamknięcie ma wpływ na trwałość gotowego produktu, warto stosować zamknięcie zgodnie z zaleceniami jego producenta.

Nie oszczędzaj kilku groszy na elemencie, od którego zależy prawidłowe zamknięcie całego słoika.

Jak przygotować słoiki przed napełnieniem?

Przed rozpoczęciem pracy przygotuj wszystkie opakowania jednocześnie.

1. Umyj słoiki

Usuń kurz i inne zanieczyszczenia.

2. Dokładnie obejrzyj szkło

Szczególnie ważny jest rant.

Słoika z pęknięciem albo wyszczerbieniem nie używaj.

3. Sprawdź zamknięcia

Zakrętki muszą być odpowiednie do słoika i znajdować się w stanie pozwalającym na użycie zgodnie z ich przeznaczeniem.

4. Przygotuj słoiki zgodnie z recepturą

Nie każda procedura wymaga dokładnie takiego samego wcześniejszego przygotowania opakowań.

5. Unikaj szoku termicznego

Nie napełniaj bardzo zimnego szkła wrzącym produktem i nie przenoś mocno rozgrzanego szkła bezpośrednio na zimną powierzchnię.

Najczęstsze błędy przy pasteryzacji słoików

Jeden czas do wszystkiego

„Zawsze gotuję słoiki 20 minut” nie jest prawidłową metodą doboru procesu.

Dobieranie czasu tylko do pojemności

350, 540 czy 900 ml nie mówi, co znajduje się w środku.

Zastępowanie procesu odwracaniem słoików

Zassane wieczko nie jest dowodem, że zawartość przeszła właściwy proces utrwalania.

Pasteryzowanie niskokwasowych warzyw w zwykłej wodzie

Dłuższa kąpiel wodna nie zastępuje właściwego procesu ciśnieniowego.

Dowolna zmiana ilości octu

W marynatach ilość składnika zakwaszającego może mieć znaczenie dla bezpieczeństwa całej receptury.

Traktowanie pomidorów jak każdego kwaśnego owocu

Sprawdzone procedury przewidują odpowiednie zakwaszanie pomidorów.

Dowolna zamiana rozmiaru słoika

Procedura opracowana dla określonego rozmiaru nie musi być odpowiednia dla większego opakowania.

Używanie uszkodzonego słoika

Pęknięcie lub uszkodzony rant dyskwalifikuje opakowanie.

Niedopasowana zakrętka

Prawie pasująca zakrętka to nie to samo co prawidłowo dobrane zamknięcie.

Prosty schemat: jak dobrać metodę do przetworu?

Zamiast zapamiętywać dziesiątki przypadkowych czasów, przejdź przez siedem pytań.

Krok 1. Co przygotowuję?

Dżem? Pomidory? Ogórki? Fasolę? Sos?

Krok 2. Czy receptura jest sprawdzona?

Nie zaczynaj procesu od losowego czasu znalezionego w komentarzu czy krótkim filmie.

Krok 3. Czy produkt jest kwaśny lub odpowiednio zakwaszony?

Jeśli nie – sprawdź, czy wymaga procesu ciśnieniowego.

Krok 4. Jaką wielkość słoika przewiduje receptura?

Nie zwiększaj jej dowolnie.

Krok 5. Jak produkt jest pakowany?

Na gorąco i na surowo mogą występować inne procedury.

Krok 6. Jakiego zamknięcia używam?

Sprawdź zgodność słoika i zakrętki.

Krok 7. Jaki dokładnie czas i temperaturę podaje receptura?

Dopiero teraz ustaw proces.

To znacznie bezpieczniejsza kolejność niż zaczynanie od wyszukiwania hasła „ile pasteryzować słoik 900 ml”.

FAQ – pasteryzacja słoików

Ile minut pasteryzować słoiki?

Nie istnieje jeden uniwersalny czas. Zależy od produktu, receptury, wielkości opakowania, metody napełnienia oraz sposobu obróbki cieplnej.

Czy 350 ml pasteryzuje się krócej niż 900 ml?

Nie można przyjąć takiej uniwersalnej zasady. Stosuj czas podany w sprawdzonej procedurze dla konkretnego produktu i wielkości opakowania.

Czy dżem trzeba pasteryzować?

Sprawdzone receptury na dżemy i galaretki przewidują proces w kąpieli wodnej. Samo napełnienie gorącym dżemem i odwrócenie słoika nie powinno być traktowane jako uniwersalny zamiennik prawidłowej obróbki.

Czy można pasteryzować słoiki w piekarniku?

Utrwalanie napełnionych słoików w zwykłym piekarniku nie jest rekomendowaną metodą domowego wekowania w sprawdzonych wytycznych dotyczących bezpieczeństwa żywności.

Czy wszystkie warzywa można pasteryzować w garnku?

Nie. Większość świeżych warzyw jest niskokwasowa i do trwałego przechowywania w temperaturze pokojowej wymaga odpowiedniego procesu ciśnieniowego albo sprawdzonej receptury zakwaszającej.

Czy pomidory wystarczy pasteryzować jak owoce?

Nie należy tego zakładać. Przy domowym wekowaniu pomidorów stosuj sprawdzoną procedurę uwzględniającą wymagane zakwaszenie.

Czy zakrętka musi się zassać?

Prawidłowe zamknięcie jest ważne, ale samo zassanie wieczka nie potwierdza, że zastosowano właściwy proces cieplny.

Jaki słoik wybrać do przetworów?

350 ml jest wygodny do mniejszych porcji, 540 ml to pojemność pośrednia, a 900 ml dobrze sprawdza się przy większych warzywach i porcjach. Rozmiar musi jednak również odpowiadać procedurze przewidzianej dla konkretnego przetworu.

Pasteryzacja słoików – najważniejsza zasada na koniec

Nie pytaj najpierw:

„ile minut pasteryzuje się słoik?”

Zapytaj:

„co znajduje się w słoiku i jaką sprawdzoną metodę przewidziano dla tego produktu?”

Dopiero potem dobieraj:

metodę → rozmiar słoika → zamknięcie → czas i temperaturę.

Do dżemów wygodny może być słoik 350 ml.

Do średnich porcji sosów i przetworów – 540 ml.

Do ogórków i większych warzyw – 900 ml.

Ale sama pojemność nigdy nie zastępuje receptury i prawidłowej procedury utrwalania.

Jeżeli kompletujesz szkło na kolejny sezon, porównaj słoiki do przetworów w Butelkoland i dobierz pojemność do zawartości, porcji oraz metody przewidzianej dla konkretnego produktu.